My next 24th notebook

ขึ้นหัวแบบนี้ หลายคนที่คุยเอ็มเอสเอ็นกับข้าพเจ้าบ่อยๆ คงเห็นเป็นสิ่งที่คุ้นตา ความจริงก็ใช้ชื่อนี้มาเป็นปกติสุขอยู่เกือบปี(มั้ง??) แต่วันหนึ่ง... หลังจากคุยเอ็มกับรุ่นพี่...

ทำไม....

คำถามแค่นี้เล่นเอางง.. เลยถามซ้ำว่าอะไรยังไง เลยได้คำถามมาใหม่...

ทำไมถึงใช้ชื่อนี้?????....

เอ๊ะ!!! ก็ใช้ชื่อนี้มานานแล้วนะ ก็บอกรุ่นพี่ไปอย่างนั้น แต่เขาก็ยังสงสัยอยู่ เพราะตอบไปแบบมึนๆ (ประมาณว่าง่วงแล้วเลยเบลอ) เอาละน่ะ เลยเข้ามาเฉลย เผื่อมีอีกหลายคนสงสัย (ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเพื่อนๆ ตัวเองทั้งนั้น)...

ที่มาของชื่อนี้ มาจาก GLAY เป็นการแปลภาษาไทยมาเป็นภาษาอังกฤษด้วยตัวเอง (มันจะมั่วหรือเปล่าไม่รู้ แต่ความหมายมันประมาณนี้แหละ) มาจากท่อนหนึ่งในเพลง C/W Tenshi no wakemae (ไม่แน่ใจว่าพิมพ์ชื่อถูกมั้ย แถมจำชื่อ C/W ไม่ได้อีก เศร้า....)

ทันทีที่อ่านคำแปลจบ สิ่งแรกที่คิดในใจ????

ใครเขียนเพลงนี้??? ทั้งที่เป็นสิ่งที่น่ารู้ดีที่ว่า ต้องมาจากหัวหน้าวง GLAY ที่ชื่อ Kubo Takuro เพื่อนๆ ข้าพเจ้าคนใด งงๆๆ กับชื่อวงหรือชื่อหัวหน้าวง ก็ไม่ตกใจ เชื้อบ้าเพลงญี่ปุ่นยังไม่จางหายไหน นับแต่จบม.ปลายมา....

แล้วสิ่งต่อมา..ที่เพิ่งบังเกิดหลังจากอ่านคำแปลจบไปหลายวัน... คนๆ นี้คิดอะไร??? ทำไมตีความคิดในชีวิตของตัวเองได้น่าสนใจ และเท่ห์แบบนี้!!!!

ในความรู้สึกของคนที่มีเลข 22 บ่งบอกอายุ คำเดียวและง่ายๆ ... ไม่เคยเจออะไรที่ขอบอกว่า เป็นแนวคิดที่เท่ห์แบบนี้.... นี้แหละสิ่งที่ฉันขอบอกว่าสุดยอดแล้วในชีวิตฉัน.....

ทำไมถึงว่าสุดยอด??? เพื่อนๆ ทั้งหลาย อาจมองว่าอย่างนี้ธรรมดา เพราะพวกเธอไม่ค่อยจะเข้าใจความคิดฉัน แต่สำหรับฉัน คนพวกนี้คือ คนที่ฉันขอเรียกว่า อัจฉริยะในการใช้ชีวิต...

ถ้าไล่กันทีละคน..เริ่มจากนักร้องนำ Kobashi Teruhiko... คนที่ใครๆ มองว่ารอยยิ้มละลายใจล่ะ ก็ อันนี้เห็นด้วย (เพราะชอบเหมือนกัน) แต่ชอบในความเป็น Teruhiko เนี้ยแหละทั้งด้านที่ใครก็ว่าอ่อนโยน ด้านที่ใครๆ ก็อาจจะไม่ชอบนั้นคือ การดื่มเหล้าแล้วเที่ยวอาละวาด(ขอใช้คำนี้นะ)ไม่ได้ถือดีว่ารู้จักเขาดีถึงขั้นวิจารณ์ตัดสินหรือแจกแจงรายละเอียดเป็นหน้ากระดาษว่าคนๆ นี้เป็นคนแบบไหน แต่ก็รู้จักเท่าๆ ขอบเขตที่เขาเปิดให้เรารู้จักเขาแค่นั้นแต่ที่อยากจะบอก ก็คือเขาก็มีแนวคิดในการชีวิตในแบบของเขาที่ทำให้

GLAY คือ GLAY ข้อเสียพวกเขามีมั้ย??? หลายคนอาจคิดว่าบ้าคลั่งจนมองไม่เห็นข้อเสีย หรือเผินๆ มองเห็นเหมือนเป็พระเจ้า....

แต่ขอบอกนะตรงนี้ว่า ยังเห็น GLAY เป็นมนุษย์ และเป็นมนุษย์แท้ๆ ด้วย เขาเหมือนฉันเหมือนเธอ มีข้อดีและเสียเหมือนกันแต่ที่เขาอาจจะดีกว่าฉันและเธอก็คือ...

การยอมรับในข้อเสียของตัวเอง และอยู่กับมันไม่ทำให้เดือดร้อนใคร ว่ากันง่ายๆ รู้จักควบคุมตัวเอง (ยกเว้นบางกรณี ที่มีตัวกระตุ้นอื่นๆ เช่น เหล้า อย่างที่พวกเขาชอบดื่มกัน อันนั้น ใครทำอะไรก็ต้องรับผลไป แต่สุดท้าย เจ้าตัวก็ไม่เห็นโวยวายโทษคนอื่น รู้ดีว่ามาจากตัวเองนั้นแหละ ที่ทำให้ได้ผลร้าย นี้แหละคือสิ่งที่ฉันชอบ ไม่ FAKE หรือพยายามโกหกให้ตัวเองดูดี ผิดกับผู้คนส่วนใหญ่ในปัจจุบัน เปลือกดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่รู้จะมากยังไง แต่ข้างใน ขอโทษนะ.... เชิญใช้บุคคลิกที่ดีอันแสนหลอกลวงคนอื่นมาติดกับน่ะ กับคนอื่นเถอะ...แต่กับฉัน..ขอให้จงมองข้ามไปเสียเถอะ.... จะขอบคุณอย่างมาก)

GLAY คือ คนสี่คนที่มารวมกัน เขามีชีวิตในแต่ละแบบ ที่อาจจะเหมือนหรือไม่เหมือนกัน แต่สิ่งที่ประทับใจที่สุดใน GLAY สำหรับข้าพเจ้า เขาให้เกียรติซึ่งกันและกันในการทำงาน ....

ใครๆ ก็มองว่า Takuro เก่งแต่งเพลงดี แต่งทำนองดี (ถ้าพวกเธอลองฟัง สิ่งที่เธอเรียกว่า จังหวะการ์ตูน) ฉันเห็นด้วยกับคำชมนั้น ว่าดี...แต่....

เธอจ๋า!!!!! มันจะมีใครสักกี่คนในโลกนี้ ที่มันจะอ่อนโยนออกมาจากข้างในจนเขียนออกมาเป็นเพลง ขายได้ทำเงินเข้ากระเป๋า เลี้ยงครอบครัวได้อย่างนี้.....

เธออาจมองว่าฉัน ว่าพวกคิดอะไรในแง่ลบแต่ถ้าเธอไม่เคยเจอกับการหลอกลวงแบบถึงขีดสุด แบบที่เธอไม่เคยคิดว่าเธอจะเจอ ละก็ ประเด็นนี้อาจตกไปได้เลย หรือเธออาจจะคลิกปิดเวบบล็อกนี้ไปได้เลย ฉันไม่ว่า...

จบนักร้องนำ เหลืออีกสามคน Tonomura Hisashi และ Kubo Takuro สองคนนี้ คือมือกีต้าร์ เป็นวงที่ประหลาดมากที่สุด ไม่มีมือกลอง และเป็นวงที่ตัวเองขอนิยามว่า ใช้มือกีต้าร์เปลืองมากๆๆๆๆ วงหนึ่ง...

เอาละ..ไหนมันลามมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ขอแฉความในใจของตัวเองให้เพื่อนๆ หลายท่านที่ไม่เข้าใจฟังแล้วกัน ว่าทำไมเวลาใครเปิดประเด็นแล้ว..ข้าพเจ้าถึงพูดได้ไม่หยุด จนท่านต้องกลายเป็นผู้ที่นั่งฟังข้าพเจ้าฝอยแทน....เมื่อประเด็นนั้นเกี่ยวกับ GLAY...

เคยได้ยินคำว่า คนเก่งจะเคารพคนเก่งด้วยกันมั้ย????? ในทั่วๆ ไป คงเคยเห็นแต่แบบว่า คนไม่เก่งชื่นชอบคนเก่ง หรือไม่ คนที่เก่งอะไรสักอย่างมักจะอีโก้สูง ไม่ค่อยลงให้กับใครง่ายๆ โดยเฉพาะคนที่เก่งน้อยกว่าตนเอง....

ถ้าเป็นตามที่เขียนไว้ ความจริง... เก่งกับเก่ง อีโก้เจอเอีโก้.... มันไม่น่าจะเหลือมาจน 10 ปีของการเดบิวท์หรอกเธอ???? (คงหมายถึงขึ้นมาสู่ความเป็นมืออาชีพ ฉันเข้าใจอย่างนั้น )แล้วอยู่บนเส้นทางที่เรียกว่าดนตรีมาได้ยังไงตั้ง 15 ปี!!!!! แต่คนเก่งสองคนกลับเข้ากันได้ แล้วแต่ละเพลงของเขามันก็สอดความเก่งในฝีมือการเล่นอย่างลงตัว หลายไลฟ์ (หมายถึงคอนเสริท์) ที่ฉันต้องนั่งอึ้งและทึ่งว่านี้ คือสิ่งที่ขอเรียกว่า เก่งเจอเก่ง แล้วสร้างสรรค์เป็นสิ่งที่ดีในฉันฟัง...... (ใครจะไม่ฟังไม่เป็นค่ะป๋า แต่อย่างน้อยเจ้าคนที่กำลังนั่งระบายก็กำลังนั่งฟังอยู่ ณ ตอนนี้) สิ่งที่ฉันกำลังอยากจะบอก นี้แหละอื่นคนเก่งในสไตล์แบบที่ฉันขอเรียกว่า อัจฉริยะแบบแท้จริง ไม่ใช่หมายถึงเรื่องของฝีมือเฉพาะคน แต่อัฉริยะที่ว่า พวกทำยังไง??? ลดอีโก้ความเก่งของตัวเองลง แล้วหันหน้าเข้าหากัน คุยกัน..จนมันออกมาเป็นเพลงเกือบร้อยเพลงหรือมากกว่านั้น ได้ขนาดนี้ นั้นคือสิ่งที่ฉันนับถือในตัวสองคนนี้......

มาถึงคนสุดท้ายมือเบสหน้าเด็ก..

ใครๆ คงเห็นด้วยกับฉัน ถ้าเห็นหน้า..Jiro คนๆ นี้ฉันออกจะเฉยๆ ด้วยซ้ำไม่ได้รู้สึกอะไรมากมายนะว่า นับถือหรือศรัทธาอะไร แต่ก็เป็นคนที่ฉันมองข้ามไม่ได้ เพราะยังมีดีแบบที่ฉันรู้ตัวว่าฉันไม่ดี แล้วถ้าหาพบนำมาใช้ในชีวิต มันคงไม่เสียหาย อย่างที่ฉันหาเจอจากอีกสามคนข้างบน....

GLAY + LOGY ฉันไม่รู้จะสมาสคำเป็นคำให้สวยยังไง แต่ถ้าเธอความหมายของคำว่า LOGY เธอจะเข้าใจว่า ในสายตาฉันๆ มอง GLAY แบบไหน แล้วทำไม เขาถึงเป็นสิ่งที่ทำให้ฉันพูดได้ไม่หยุด เมื่อมีการเปิดประเด็นถึงพวกเขา...

จะมีใครสักกี่คนที่จะมองชีวิตในมุมกลับแบบนี้... อาจะไม่ถึงตีขั้นลังกามอง แต่มันก็ทำให้ใครสนใจเขาได้ และสร้างรายได้ในครอบครัวด้วย ถ้าเธอหาใครเจอแบบนี้ ก็อย่าลืมบอกฉันบ้างเพื่อจะอยากรู้จัก แบบที่ฉันรู้จัก GLAY......

เขียนมาทั้งหมดแค่อยากระบายอะไรในใจเล็กน้อย เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ บนบอร์ดทุกท่าน ไม่ต้องตกใจ ว่าทำไมถึงได้เขียนยาวยืดแบบนี้ เป็นความเก็บกดของคนๆ หนึ่ง ที่ต้องกดบอกใครไม่ได้ เพียงเพราะเหตุผลเดียว...

พวกบ้าและหัวรุนแรง.....ง่ายๆ แค่นี้ เชื่อมั้ยว่า ว่ามันคือตัวกำหนดคำว่าเพื่อน.. ตลกดีและบ้าบอที่สุด ที่ชีวิตในชาตินี้ได้เจอ หากไม่นับรวมอีกหลายร้อยชาติที่เกิดมาเป็นมนุษย์...